Integracja sensoryczna dotyczy każdego z nas – to proces, w którym mózg przetwarza informacje płynące ze zmysłów, umożliwiając nam odpowiednie reakcje na otoczenie.
Mózg dziecka najintensywniej rozwija się do 7. roku życia. Im więcej doświadczeń zmysłowych dostarczymy w tym okresie, tym więcej powstanie połączeń neuronalnych. A to oznacza:
Lepsze sukcesy w nauce,
Sprawniejszy rozwój poznawczy,
Lepsze umiejętności społeczne,
Zdrowszy rozwój emocjonalny.
Jak wygląda nieprawidłowa integracja sensoryczna?
“Niegrzeczne dziecko” nie istnieje.
Nieprawidłowa integracja sensoryczna może objawiać się zachowaniami, które wydają się trudne do zrozumienia, np.:
• Nadmierną aktywnością,
• Trudnościami z koncentracją,
• Unikaniem pewnych bodźców (np. hałasu, dotyku),
• Nadwrażliwością na dźwięki, zapachy czy światło.
Każde zachowanie dziecka jest jego formą komunikacji. Poprzez terapię integracji sensorycznej możemy zrozumieć te sygnały i pomóc dziecku lepiej funkcjonować w codziennym życiu.
Dla kogo jest integracja sensoryczna?
Terapia integracji sensorycznej jest skierowana do dzieci, które wykazują trudności w przetwarzaniu bodźców zmysłowych. Może być szczególnie pomocna w przypadku:
Dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego (SPD):
• Nadwrażliwości lub podwrażliwości na bodźce dotykowe, dźwiękowe, ruchowe.
• Trudności w modulacji sensorycznej.
Dzieci z autyzmem (ASD):
• Problemy z regulacją emocji, komunikacją i zachowaniami społecznymi.
• Poszukiwanie intensywnych doznań sensorycznych lub unikanie bodźców.
Dzieci z ADHD:
• Nadmierna ruchliwość i impulsywność.
• Trudności z koncentracją.
Dzieci z opóźnieniem psychoruchowym:
• Problemy z motoryką małą (np. manipulacja przedmiotami) i dużą (np. bieganie, skakanie).
• Trudności w planowaniu ruchowym (dyspraxja).
Dzieci z trudnościami w nauce szkolnej:
• Problemy z koncentracją, pamięcią lub przyswajaniem wiedzy.
• Trudności z czytaniem, pisaniem i liczeniem.
Dzieci z zaburzeniami mowy:
• Trudności w koordynacji oddechowej i artykulacyjnej.
• Problemy wynikające z nieprawidłowego napięcia mięśniowego.
Dzieci z zaburzeniami napięcia mięśniowego:
• Hipotonia (obniżone napięcie mięśniowe) lub hipertonia (zwiększone napięcie mięśniowe).
• Trudności w kontrolowaniu postawy ciała.
Dzieci z zespołami genetycznymi:
• Zespół Downa, zespół łamliwego chromosomu X i inne, często wiążące się z problemami sensorycznymi.
Dzieci z porażeniem mózgowym (MPD):
• Trudności w kontrolowaniu ruchów ciała i przetwarzaniu bodźców.
Dzieci z lękiem i zaburzeniami emocjonalnymi:
• Problemy z adaptacją do nowych sytuacji.
• Trudności w regulacji emocji i radzeniu sobie ze stresem.
Dzieci z opóźnionym rozwojem mowy (ORM):
• Problemy wynikające z nieprawidłowej integracji bodźców słuchowych i czucia.
Dzieci zdrowe, w celach profilaktycznych:
• Aby wspierać ich rozwój sensoryczny, społeczny i emocjonalny.
Podsumowanie
Integracja sensoryczna to kluczowy proces, który wpływa na harmonijny rozwój dziecka. Zrozumienie, dla kogo jest skierowana terapia SI, pozwala dostrzec jej szerokie zastosowanie w pracy z dziećmi z różnymi trudnościami. Dzięki terapii SI można nie tylko zniwelować przeszkody w funkcjonowaniu, ale również wspierać dzieci w osiąganiu pełni ich potencjału.
Tu na www:
Co to jest integracja sensoryczna?
Integracja sensoryczna dotyczy każdego z nas – to proces, w którym mózg przetwarza informacje płynące ze zmysłów, umożliwiając nam odpowiednie reakcje na otoczenie.
Mózg dziecka najintensywniej rozwija się do 7. roku życia. Im więcej doświadczeń zmysłowych dostarczymy w tym okresie, tym więcej powstanie połączeń neuronalnych. A to oznacza:
Lepsze sukcesy w nauce,
Sprawniejszy rozwój poznawczy,
Lepsze umiejętności społeczne,
Zdrowszy rozwój emocjonalny.
Jak wygląda nieprawidłowa integracja sensoryczna?
“Niegrzeczne dziecko” nie istnieje.
Nieprawidłowa integracja sensoryczna może objawiać się zachowaniami, które wydają się trudne do zrozumienia, np.:
• Nadmierną aktywnością,
• Trudnościami z koncentracją,
• Unikaniem pewnych bodźców (np. hałasu, dotyku),
• Nadwrażliwością na dźwięki, zapachy czy światło.
Każde zachowanie dziecka jest jego formą komunikacji. Poprzez terapię integracji sensorycznej możemy zrozumieć te sygnały i pomóc dziecku lepiej funkcjonować w codziennym życiu.